Historia szkoły

Zespół Szkolno - Przedszkolny im. Jana Kochanowskiego w Aleksandrii

ul. Gościnna 130, 42-274 Konopiska, tel./fax 0 - 34 3283 028, email - sp-aleksandria@o2.pl

Organ prowadzący - Gmina Konopiska

By rozum był przy młodości. /Jan Kochanowski/

Z historii szkoły

        Z dokumentów, jakie się zachowały wynika, że szkoła w Aleksandrii ( wówczas: Aleksandrji, powiat częstochowski, województwo kieleckie)zaczęła funkcjonować w 1922 roku, ale nie jest to pewne. Być może nauczanie odbywało się już wcześniej, jednak jak na razie nie mamy na to dowodów. 09.12.1922r. odbyła się wizytacja, którą przeprowadził Roman Bień.   Z arkuszy ocen wynika także, że aż do 1936 r. były tutaj dwie szkoły – w jednej uczyły się dzieci z Aleksandrji I - IV, a w drugiej – z Aleksandrji II.
Nauczycielami i kierownikami tych szkół byli (zgodnie z ówczesną pisownią):
- M. Krotlińska
- Marja Klimczakówna
- St. Smajdówna
- Bronisława Klimasowa
- Franciszek Gołda
- Wacława Tomczykowa
        Z przekazów ustnych dowiadujemy się, że lekcje prowadzono najpierw u Pana Buzego mieszkającego pod lasem za dzisiejszą ulicą Piękną, później w domu Państwa Patynowskich - teraz ulica Miodowa i w kilku domach przy obecnej ulicy Gościnnej, a w 1936 roku szkoła została przeniesiona do nowo wybudowanego, istniejącego do dzisiaj budynku przy ulicy Gościnnej (obecnie jest to Dom Nauczyciela). Do tej właśnie szkoły, liczącej 327 uczniów, latem 1936 roku przybyli młodzi nauczyciele – małżeństwo – Irena i Damazy Jeziorscy. Pracowali tutaj i wychowywali swoje dzieci do wybuchu wojny w 1939 roku, a Pan Damazy pełnił ponadto funkcję kierownika Publicznej Szkoły Powszechnej Stopnia Trzeciego w Aleksandrii. W latach 1936 – 1937 nauczycielami w Aleksandrii byli także:
- ? Bojarska
- ? Szawłowska
- Alicja Bajer
- Henryk Szuba
        W ostatnim przed wojną roku szkolnym uczyło się 363 uczniów w siedmiu oddziałach. W czasie II wojny światowej Aleksandria włączona została do III Rzeszy, do powiatu Blachstadt (Blachownia) w rejencji opolskiej. Wybuch II wojny światowej przekreślił plany i marzenia milionów ludzi na całym świecie. Boleśnie doświadczył także rodzinę Państwa Jeziorskich, bowiem Pan Damazy został aresztowany przez gestapo i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Oznaczony numerem 76758 zginął jako więzień polityczny 02 marca 1943 roku. W czasie okupacji hitlerowskiej Pani Irena prowadziła tajne nauczanie, a po wojnie uczyła i pełniła funkcję kierownika szkoły w Aleksandrii do 01 września 1946 roku. Wtedy szkoła liczyła 312 uczniów. W roku szkolnym 1945/46 oprócz dzieci i młodzieży uczącej się w normalnym trybie, 57 uczniów, którym wojna przerwała naukę, odbyło kurs przyspieszony. Oddana do użytku w 1936 roku szkoła była za mała, aby pomieścić wszystkich uczniów. Dlatego po wojnie, tak jak wcześniej, nauka odbywała się również w prywatnych domach (m.in. u P. Polaka). Skierowani wówczas do pracy w szkole w Aleksandrii nauczyciele byli zakwaterowani w domach P.P. Kołów, Drążków i Kreczmerów. Mimo trudnych warunków – brak komunikacji, brak energii elektrycznej ( wieś zelektryfikowano dopiero we wrześniu 1960 roku), kłopoty lokalowe – uczniowie odnosili sukcesy w konkursach i zawodach, działali w organizacjach: ZHP i PCK, uczestniczyli w różnych kółkach zainteresowań. W szkole organizowane były zabawy, loterie fantowe i inne imprezy. Rodzice uczniów chętnie angażowali się w życie szkoły. Przy ich dużym wkładzie pracy wybudowano w ramach akcji 1000 szkół na tysiąclecie państwa nową szkołę, której otwarcie nastąpiło 17 stycznia 1965 r., w rocznicę wyzwolenia Ziemi Częstochowskiej spod okupacji hitlerowskiej.
W budynku tym szkoła funkcjonuje do dzisiaj. Jest to budynek murowany (pustaki żużlowe i cegła), jednopiętrowy, częściowo podpiwniczony, w którym znajduje się 8 sal o wymiarach 8,5 x 5,5, sala gimnastyczna o powierzchni 132 m² , jadalnia-świetlica o powierzchni 68 m² , kuchnia, szatnie, gab. dyrektora, gab. lekarski, pokój nauczycielski, urządzenia sanitarne, własna kotłownia c.o. opalana węglem. W latach 1998 – 2003 wymieniono stolarkę okienną na aluminiową, odgruzowano  i zaadaptowano do celów gospodarczych dotychczas nie używane pomieszczenie w piwnicy, urządzono – także dzięki ofiarności sponsorów - 12-stanowiskową pracownię komputerową z dostępem do internetu. Do 1999 roku miała tutaj swoją siedzibę ośmioklasowa Szkoła Podstawowa i Publiczne Przedszkole. Po wprowadzeniu reformy edukacji pozostała tutaj sześcioklasowa Szkoła Podstawowa i Publiczne Przedszkole, a w 2003 roku uruchomiono także Gimnazjum.

Kierownicy i dyrektorzy szkoły od zakończenia II wojny światowej do chwili obecnej:
- 1944 – 1946 Irena Jeziorska
- 1946 – 1947 B. Dobrowolski
- 1947 – 1949 Bronisława Kresak
- 1949 – 1953 Irena Sikorska
- 1953 – 1962 K. Bieniecki
- 1962 – 1964 Edward Hys
- 1964 – 1967 Stanisław Żak
- 1967 – 1972 Marian Bażak
- 1972 – 1973 Longina Zając
- 1973 – 1975 Krystyna Janikowska
- 1975 – 1978 Andrzej Gębuś
- 1978 – 1983 Halina Spyra
- 1983 – 1998 Marianna Ankowska
- 1998 – 2005 Ewa Chudzik
- 2005 - Anna Ankowska

Nauczyciele pracujący w szkole w różnych okresach (chronologicznie) od 1944 roku:
- Helena Kula
- Wacława Tomczyk
- Izabela Bukowska
- Czesława Dobrowolska
- Aurelia Kowalik
- January Brylski
- Teresa Dąbrowska
- W. Janik (W. Polis)
- Stanisława Kała (Brylska)
- E. Jarat
- Krystyna Grabowska
- Tadeusz Sączek
- Anna Ewald
- Z. Danielewicz
- Mieczysława Wolniak
- Zofia Jurczyk
- Zofia Adamus
- Jan Reczulski
- Stanisław Zachariasz
- M. Bieniecka
- Helena Ratajczak
- J. lub H. Nowak
- Janina Legutko
- Kaprowska
- J. Miszta
- A. Zalewska
- Danuta Grzyb
- J. Gałkowska
- P. Rykała
- Pacholarz
- Longina Zając
- D Rabęda
- K. Sneka
- Urszula Wieczorek
- Dobraczewska
- A. Szczepanik
- Zofia Tokarzewska
- Cierpiał
- Dywałd
- D. Pilarska
- Powel
- Ważniak
- H. Polak
- Alina Kaziród (Włóka)
- Barbara Hak - Miedzińska
- Janina Miry
- Halina Spyra
- Krystyna Nowak
- Wiktor Miszta
- Michalina Frania
- Janikowska Krystyna
- Barbara Miedzińska
- Bogdan Bukowski
- Monczyk Zbigniew
- Maria Zygmunt
- Marianna Ankowska
- Alicja Cichoń
- Węgrzynowska Irena
- Elżbieta Antys
- Andrzej Gębuś
- Wiesława Janik
- Michalina Pietrzak
- Elżbieta Szylkiewicz
- Mieczysława Urbańska
- Marianna Prokop
- Wiesława Biernacka
- Danuta Budzik
- Teresa Rudna – Krawczyk
- Zdzisława Wilk
- Alicja Łuczyńska
- Zofia Nowotko
- Maria Wojdyła
- Alicja Zjawiona
- Ewa Moczarska
- Jarosław Moczarski
- Małgorzata Smaza
- Lidia Graj
- Marzanna Kudrzyn
- Urszula Paszkowska
- Wiesława Skóra
- Teresa Zatoń
- Ewa Bednarek
- Sławomira Dankowska
- Zdzisława Kowalik – wicedyrektor w latach 2003 - 2004
- Ala Osadnik
- Barbara Stanisławska
- Małgorzata Jeziorowska
- Tomasz Kołodziejski
- Stanimierz Kozak
- Ks. Henryk Pacud
- Wioletta Musiał
- Elżbieta Walczak
- Grażyna Kubis
- Renata Gęsiarz
- Małgorzata Smyła
- Maria Wołczyk
- Barbara Gawrońska
- Jolanta Wilk
- Anna Ankowska - wicedyrektor w latach 2004-2005
- Ewa Chudzik
- Joanna Stachelek – Urbańczyk
- S. Joanna Dresler
- S. Urszula Grądecka
- Katarzyna Ankowska
- Krzysztof Kapalski
- Paweł Bekus – wicedyrektor od 01.09.2005 r.
- Dariusz Herman
- Joanna Kowalska
- Ilona Osińska ( Marczak)
- Agnieszka Czyż
- Urszula Cierniak
- Longina Jeziorska
- S. Anna Marciniak
- S. Ewa Narolska
- Monika Patynowska
- Anna Pietras
- Justyna Rorat
- Małgorzata Świeża
- Joanna Ering
- Sylwia Frania
- Lidia Bissinger
- Karina Bekus
- Wojciech Krauze
- Magdalena Majchrzak-Wolska
- Magdalena Wieczorek
- Agnieszka Szyja
- Agnieszka Mitura – Bagińska
- Beata Nowak
- Roman Ociepa
- Anna Trzepizur
- Katarzyna Kromołowska
- Joanna Krawczyk
- Ilona Pasierbek

        Być może niektóre nazwiska zostały zmienione lub pominięte ( nieczytelne zapisy w aktach szkoły), za co autorka tego artykułu serdecznie przeprasza i prosi o ewentualne sprostowania.
W czerwcu 2003 roku odwiedził szkołę były nauczyciel Pan Tadeusz Sączek. Gdy się dowiedział, że z lat pięćdziesiątych nie pozostały żadne pamiątki, postanowił na podstawie własnych wspomnień napisać Kronikę 1951 – 1952. Pomogła mu w tym Pani Mieczysława Kufel, która w tym okresie również pracowała w Aleksandrii. Panu Tadeuszowi Sączkowi – Prezesowi Stowarzyszenia Archeologiczno – Numizmatycznego zawdzięczamy także pomoc w zorganizowaniu na terenie szkoły wielu wystaw oraz to, że po sześćdziesięciu latach od zamordowania w Oświęcimiu byłego kierownika szkoły Damazego Jeziorskiego, odnalazł jego rodzinę. Dzięki temu w kwietniu 2004 r. można było zorganizować w szkole wystawę poświęconą pamięci Ireny i Damazego Jeziorskich. Materiały ( dokumenty, fotografie i listy) przekazała córka Państwa Jeziorskich – Pani Maria Frymus.
Rok później odsłonięto - wykonaną przez Pana Romana Tałajczyka - pamiątkową tablicę, umieszczoną na szkole:

„PAMIĘCI
Damazego Jeziorskiego
kierownika szkoły w latach 1936 – 1940,
który zginął w obozie koncentracyjnym
w Oświęcimiu 02.03.1943
oraz zamordowanych i prześladowanych
w czasie wojny mieszkańców Aleksandrii”

Niestety Pan Tadeusz Sączek nie zdążył napisać książki o Aleksandrii, której tytuł miał brzmieć: „Listy od moich przyjaciół”, gdyż w maju 2005 r., po krótkiej chorobie zmarł. Odszedł wspaniały nauczyciel i wychowawca. Świadczy o tym nie tylko obecność na Jego pogrzebie wielu byłych uczniów, ale także 293 listy, które otrzymał od swoich wychowanków w ciągu dwóch lat służby wojskowej.

16.02.2006 r. przedwcześnie odeszła od nas także Elżbieta Walczak – wspaniała nauczycielka matematyki i informatyki, doskonały wychowawca, nieoceniona koleżanka, która swoją postawą mobilizowała do pracy zarówno uczniów jak i nauczycieli.

„Każdy człowiek, nawet najskromniejszy, zostawia ślad po sobie. Nie da się więc człowieka zamknąć
w granicach jego narodzin i śmierci; jego życie zahacza o przeszłość i sięga w przyszłość”
Antoni Kępiński

16 września 2005 roku Zespół Szkolno – Przedszkolny w Aleksandrii otrzymał imię Jana Kochanowskiego. W tym dniu został także poświęcony i przekazany uczniom sztandar szkoły.

początek strony

Patron szkoły
Hymn szkoły
Historia szkoły
Dokumenty szkolne
Plan lekcji
Sprawdzian kl. VI
Egzamin gimnazjalny